Panie Barczyk Mistrzu Pędzla, Mistrzu Płótna i Sztalugi

Panie Barczyk

Mistrzu Pędzla

Mistrzu Płótna

I Sztalugi

Rozmawiać z Tobą 
Panie Jezu

To to Szczęście

Bo to ta Modlitwa

To ta Radość

To ta Wiara

Ta Nadzieja

I to ta Miłość

Każdy z nas

Ma tę szansę

Tę cudowną i moc 

I potęgę

Której przecież

Której przecież w sobie

Nigdy przenigdy

Nie można i nie wolno

Zatracić

Której przecież

Nigdy przenigdy

Nie można

I nie wolno

Pominąć

Panie Jezu

I Mówiłeś 
Tyle razy

Pośród ludu

Kiedy byłeś

Na tym 
Jakże czasem

Bardzo trudnym

Ziemskim Świecie

Pozwólcie Dzieciom

Przyjść do Mnie

Bowiem Dzieci

Jakże szczere są

W Modlitwie

Popatrz 

Na  twarzy
Każdego z nich
Twoich cichych
Bohaterów
Ile jest radości

Popatrz ile

Na ich twarzy

Jest skupienia

Och Malarzu
Artysto

Mistrzu Pędzla

Mistrzu Płótna
I Sztalugi

Ty utrwalasz

W swych obrazach

Dzieci Modlące się

Głos Modlitwy

Tę najbardziej radosną

Pośród wszystkich

Radosnych pieśni

Pieśń wprost z serca

I Pieśń Serca

Mistrzu Pędzla
Mistrzu Płótna
I Sztalugi
Tak przenosisz na sztalugę
W nowe czasy
W nowe wieki
Przez kolejne pokolenia 

Słowa Pana
Jezusa Chrystusa

I to czynisz

Jakże cicho

Jak dyskretnie

I jak skromnie

Którymi mówił

Do Rodziców

I do Dzieci

Przed wiekami

Pozwólcie Dzieciom

Przyjść do Mnie

Mistrzu Pędzla 

Mistrzu Płótna 
I Sztalugi

Zapisujesz tę rozmowę

Tak dostojnie i tak pięknie

Obrazami niechaj biegnie

Do Każdego Domu
W Polskę

I rozmową Twoją

Panie Panie Jezu

I rozmową Twoją 
Z Dziećmi

Niechaj zawsze

 

Taką Będzie
Słowo Grunt
Słowo Fundament
Słowo Filar

Demon jakże strasznie jest

Niepocieszony

Znowu wszystkie drogi

Nie tak mu pobiegły

Słowo gender

 

Miało mieszać

Dzieciom w głowach

 

Słowo gender

Miało dzieciom

Cześć odebrać

I Rodziców 
I Rodzinę

Lecz i Wiarę

I Nadzieję

I Modlitwę

To Najświętsze Dzieło Pana

Dzieło Życia

Znów próbował

Demon wywieść

Na manowce

A tu nagle

Cykl obrazów

Dzieci Modlące się

A każdy obraz

To ów przekaz

I jakże prawdziwy

I jakże bezdyskusyjny

I bezwzględny

Jakże mocny

Obiektywny

I serdeczny

Dzieci zawsze

Jakże chętnie

Szły do Boga

Pana Światów

Pana Dziejów

Pana Czasów

Czas Modlitwy

To Ta Droga

Jakże prosta

W Naszej Polsce

Od początku

Naszych wszystkich

Polskich wieków

Naszych wszystkich

Polskich dziejów

Dziś już ponad

Tysiącletnia

Były wojny

I pożogi

Kataklizmy

Hordy zbójów

Nam zmiatały

Z ziemi wszystko

Zakochane

W Swej Modlitwie

Polskie Dzieci

Jakże ufnie

Zawsze prosto szły

Do Boga

Swą Modlitwą

By wymodlić ów Szczęśliwy

Powrót Mamy

Powrót Taty

Bowiem wierzą Bogu

Zawsze zawsze że

Wysłucha ich serdecznie

I dokładnie

To jest jasne

To jest pewne

To jest proste

Żadnej prośby

Nie odkłada Bóg

Na potem

Tak troskliwe są już zawsze 

Niezawodne Boże Dłonie

Panie Bogdanie Barczyk

Mistrzu Pędzla
Mistrzu Płótna
I Sztalugi

Bóg Cię zesłał
Razem z tymi obrazami

W walce z gender

 To ta bitwa już zwycięska

To ten proch

To ten trotyl

I dynamit

 Od autora : Wystawa : Dzieci Modlące się - z Dworku Sierakowskich w Sopocie , niemal na pniu - trafiła do Muzeum Wsi Polskiej  w Piasecznie koło Gniewa, gdzie cieszy oczy i raduje serce Mieszkańców  Parafii p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz Sołectwa , uświetniając Jubileusz 50 Rocznicy Koronacji Pani Kaszub, Kociewia i Całego Pomorza oraz całej Polski  dokonanej przed  50 laty  - przez  ówczesnego kardynała Karola Wojtyłę.

Stanisław Józef Zieliński
 14.09.2018




Ilustracje
Archiwum Internetowe
Stanisław Józef Zieliński
Tekst
Stanisław Józef Zieliński